Batman: Nowe Gotham tom 1 to komiks, który pokazuje miasto po katastrofie, które nie umie już wrócić do starego porządku. Greg Rucka prowadzi historię w stronę kryminału policyjnego, gdzie Batman nie dominuje każdego wątku, tylko współistnieje z GCPD. W tle narasta napięcie społeczne i przestępczy chaos. To nie jest efektowny powrót, tylko brudna codzienność miasta.
Streszczenie fabuły
Po traumatycznych przeżyciach związanych z Ziemią Niczyją, Gotham próbuje wrócić do normalności. Batman, wspierany przez policję, musi mierzyć się nie tylko z powracającymi przestępcami, ale także z głębokimi podziałami społecznymi między mieszkańcami. Miasto to beczka prochu, w której każdy stara się odnaleźć swoje miejsce, a dawne hierarchie gangsterskie ulegają drastycznym zmianom. W tym chaosie, Bruce Wayne musi balansować między swoją misją a nowymi wyzwaniami, w tym obecnością osobistej ochrony.
Gotham po katastrofie i miasto na pierwszym planie
Greg Rucka w roli scenarzysty to wybór niemal idealny dla kogoś, kto oczekuje od komiksów o Mrocznym Rycerzu czegoś więcej niż tylko efektownej nawalanki. W pierwszym tomie widać wyraźnie, że autor stawia na proceduralny kryminał, gdzie Batman jest przede wszystkim genialnym śledczym, a nie niezwyciężonym superbohaterem.
Album Batman: Nowe Gotham tom 1 ponadto od początku stawia na jasny kierunek. To nie jest historia o wielkim powrocie bohatera ani o redefinicji mitu Batmana. Najważniejsze jest samo Gotham, które dopiero próbuje poskładać się po „Ziemi Niczyjej”. I w tym właśnie tkwi największa siła tego tomu. Miasto nie jest tłem. Jest głównym bohaterem, który wciąż jest rozbity, nerwowy i niepewny własnej przyszłości.
Klimatyczny kryminał DC o spokojnym tempie
Greg Rucka prowadzi narrację w sposób bardzo świadomy i spokojny. Zamiast jednego wielkiego konfliktu dostajemy serię spraw, które układają się w większy obraz. Każda z nich pokazuje inny fragment odbudowującego się Gotham. Raz jest to policja próbująca wrócić do normalnej pracy, innym razem przestępcze układy walczące o wpływy, a jeszcze gdzie indziej zwykli mieszkańcy, którzy nie potrafią odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Batman nie dominuje tych historii. Często jest obserwatorem, detektywem, kimś kto łączy fakty, ale nie przejmuje całej sceny.
Balans między Batmanem, GCPD a samym miastem jest tu największą zaletą komiksu. Rucka wyraźnie ciągnie serię w stronę kryminału proceduralnego. Gordon, Montoya i inni śledczy nie są dodatkiem do Batmana. Są równorzędną częścią świata. W wielu momentach to ich perspektywa nadaje historii ciężar, którego sam Mroczny Rycerz nie byłby w stanie udźwignąć w pojedynkę. Gotham staje się przez to bardziej ludzkie, ale też bardziej niewygodne. Widać, że każdy próbuje tu coś odzyskać, tylko nie zawsze ma do tego prawo albo siłę.
Tempo akcji jest wyważone. To nie jest lektura, przez którą się pędzi, przerzucając kolejne strony ze scenami akcji. Zamiast tego Rucka buduje napięcie przez rozmowy, śledztwa i drobne odkrycia. Każdy kolejny rozdział dokłada coś do obrazu miasta, ale nie robi tego w sposób nachalny. To komiks, który wymaga cierpliwości i pozwala się „czytać” jak serię powiązanych spraw kryminalnych.
Dobrze wypada sposób prowadzenia wątków pobocznych. Ra’s al Ghul i Whisper A’Daire wprowadzają element większej intrygi, ale nie przejmują kontroli nad całością. Poison Ivy dostaje bardziej symboliczny, ekologiczny wymiar, który pokazuje konflikt między odbudową miasta a naturą, która nie chce się podporządkować. Jeszcze inaczej działa wątek Montoyi, który schodzi mocno w stronę emocji i osobistych granic. Te różne tonacje sprawiają, że Gotham nie jest jednowymiarowe.
Wady i niedociągnięcia
Jeżeli chodzi o niedociągnięcia i wady, to zauważalną słabością tego tomu jest po części jego konstrukcja. Mamy tu do czynienia ze zbiorem historii, które łączy wspólne tło, ale które nie zawsze tak samo zachwycają. Część epizodów działa jak bardzo dobre, samodzielne kryminały, inne sprawiają wrażenie przejściowych przystanków między ważniejszymi wydarzeniami. Przez to rytm całej lektury bywa nierówny i momentami spada napięcie. Doczepić można się również do niektórych dialogów, które czasem są typowe dla przełomu wieków i mogą brzmieć nieco archaicznie.
Oprawa graficzna
Shawn Martinbrough wykonał kawał dobrej roboty, tworząc Gotham duszne, mroczne i pełne tajemniczości. Cienie, deszcz, ciasne kadry i brak nadmiaru detali budują klimat noir, który bardzo dobrze współgra z kryminalnym charakterem historii. Miasto jest ciężkie, zamknięte i momentami duszne. Jednak to kolory studia Wildstorm FX definiują ten komiks. Ograniczona paleta barw (często tylko dwa, trzy odcienie na kadr) buduje niesamowity klimat, który naprawdę urzeka.
Czy warto przeczytać?
Zdecydowanie tak, zwłaszcza jeśli szukasz dojrzałej historii detektywistycznej, która stawia na klimat i rozwój postaci bardziej niż na bezmyślną akcję. Batman: Nowe Gotham tom 1 to kawał solidnego komiksu, który pokazuje Gotham z innej, bardziej realistycznej strony.
Świetnie napisane postacie w tym te drugoplanowe.
Odejście od schematycznych, superbohaterskich rozwiązań.
Spójność fabularna i doskonałe ukazanie odbudowy miasta.
Miejscami archaiczny styl dialogów.
Przejściowy charakter niektórych rodziałów.
| OCENA: 9/10 |
 |
| Album do recenzji dostarczyło wydawnictwo Egmont. Komiks można również znaleźć w Komiksiarni Katowice i na Ceneo. |
Twórca Popkulturowego Kociołka. Z popkulturą i tworzeniem autorskich tekstów związany od 2002 roku. Specjalizuje się w tematyce kultury Japonii oraz rynku komiksowego. Jako publicysta od lat śledzi rozwój mangi i anime, zamieniając wieloletnią pasję w rzetelne recenzje i analizy literatury oraz gier.