Adou tom 7-9 zabiera czytelników jeszcze głębiej w świat pełen tajnych organizacji, eksperymentów i ludzi próbujących wykorzystać niezwykłe moce dla własnych celów. Autor coraz mocniej stawia na widowiskową akcję, ale nie zapomina o pytaniach dotyczących człowieczeństwa oraz granic naukowych eksperymentów. Czy seria nadal potrafi zachwycać po kilku tomach?
Streszczenie fabuły
W tych tomach losy bohaterów stają się niemal desperacką walką z czasem i coraz potężniejszymi siłami. Podczas gdy część dzieciaków próbuje przetrwać w ekstremalnych warunkach po zalaniu laboratorium, główny wątek gwałtownie przyspiesza w kierunku starcia z Kariyą, który dąży do zrealizowania mrocznej wizji wykorzystania zdolności Adou. Kluczową rolę zaczyna odgrywać Ewan i jego unikalny dar uzdrawiania, stając się towarem przetargowym w rękach cynicznych graczy. Wszystko to prowadzi do powstania „najlepszej wersji” Adou, co wywołuje nieodwracalne skutki i stawia pod znakiem zapytania bezpieczeństwo całego świata.
Gęsta sieć intryg i bezlitosny los młodych bohaterów
Największą zmianą w stosunku do wcześniejszych części jest skala wydarzeń. Początkowo Adou skupiało się przede wszystkim na ucieczce Eita i jego próbie odnalezienia miejsca w świecie. Kolejne tomy coraz mocniej pokazują, że chłopak nie był jedynie przypadkowym elementem całej historii. Jego istnienie od początku było częścią większego planu, a osoby stojące za eksperymentami miały wobec niego bardzo konkretne zamiary.
Tom 7 rozpoczyna się od sytuacji, w której napięcie po wydarzeniach w laboratorium jeszcze nie opadło. Decyzja o zatopieniu kompleksu badawczego pokazuje bezwzględność ludzi odpowiedzialnych za projekt. Nie mamy tutaj klasycznego przeciwnika, który chce po prostu zdobyć władzę. To znacznie bardziej przerażające, ponieważ bohaterowie mierzą się z osobami przekonanymi, że robią coś koniecznego.
Motyw dzieci wykorzystywanych jako obiekty eksperymentów od początku był jednym z najmocniejszych elementów mangi i w tych tomach nadal działa bardzo dobrze. Eight oraz pozostali młodzi bohaterowie nie są przedstawieni jako typowi superbohaterowie. Ich zdolności są jednocześnie darem i przekleństwem. Każda moc przypomina im o tym, co zostało im odebrane.
Szczególnie interesująco wypada rozwój Ewana. Chłopak posiadający zdolność leczenia ran mógłby wydawać się najbardziej „pokojowym” elementem całej historii, jednak autor pokazuje, jak łatwo nawet najbardziej pozytywna umiejętność może zostać wypaczona przez ludzi kierujących się własnym interesem. Jego moc zamiast dawać wolność, staje się kolejnym powodem, dla którego inni chcą go kontrolować.
Dużo miejsca poświęcono również Kariya, który z czasem wyrasta na jedną z najważniejszych postaci całej serii. Jego działania początkowo mogą wydawać się kolejną próbą wykorzystania Adou dla własnych korzyści, jednak kolejne rozdziały pokazują, że za wszystkim stoi znacznie bardziej osobista motywacja.
To właśnie tutaj manga zaczyna zadawać ciekawsze pytania. Czy stworzenie nowego człowieka naprawdę można usprawiedliwić cierpieniem jednostek? Czy rozwój ludzkości może być wart ceny, jaką płacą osoby wykorzystywane w eksperymentach? Autor nie daje prostych odpowiedzi, ale pokazuje różne punkty widzenia.
Fabuła momentami staje się bardzo intensywna. W tomach 7, 8 i 9 dzieje się naprawdę dużo. Pojawiają się nowe grupy, nowe konflikty oraz kolejne tajemnice związane z projektem. Dla osób lubiących szybkie tempo będzie to ogromna zaleta, ale czytelnicy oczekujący spokojniejszego rozwijania bohaterów mogą poczuć pewien niedosyt.
Największą siłą tych tomów pozostają jednak emocje związane z samym Eitem. To nadal bohater, którego trudno nie polubić. Nie dlatego, że jest typowym herosem ratującym świat, ale dlatego, że jego największym pragnieniem jest coś bardzo prostego. Chce żyć normalnie. Właśnie ta prostota sprawia, że historia działa. Za wszystkimi efektownymi walkami i niezwykłymi mocami kryje się opowieść o dziecku, któremu odebrano możliwość zwyczajnego dorastania.
Tomy 7, 8 i 9 pokazują też, że świat przedstawiony w mandze jest znacznie bardziej skomplikowany niż początkowo mogło się wydawać. Nie mamy tutaj prostego podziału na dobrych bohaterów i złych przeciwników. Wiele osób działa z własnych powodów, często mieszając egoizm z przekonaniem, że ich decyzje są właściwe. To sprawia, że historia nabiera bardziej dojrzałego charakteru.
Szczególnie interesujący jest sposób przedstawienia samych Adou. Osoby stworzone lub zmienione przez eksperymenty nie są jedną grupą połączoną wspólnym celem. Każdy z nich inaczej radzi sobie z sytuacją, w której został postawiony. Jedni chcą po prostu przetrwać, inni szukają zemsty, a jeszcze inni próbują odnaleźć własne miejsce w świecie.
To podejście sprawia, że kolejne starcia nie są tylko pokazem efektownych zdolności. Za każdą walką stoją konkretne emocje. Strach, gniew, poczucie krzywdy i potrzeba akceptacji. Dzięki temu nawet najbardziej widowiskowe fragmenty mają dodatkową warstwę.
Pod względem akcji manga zdecydowanie nie zwalnia. Starcia są brutalne, szybkie i często bezkompromisowe. Autor nie unika pokazywania konsekwencji używania niezwykłych zdolności. Moce bohaterów nie są kolorowym dodatkiem, ale czymś niebezpiecznym, co może prowadzić do tragedii.
Największym problemem tych tomów jest jednak nierówny balans pomiędzy akcją a rozwojem postaci. Historia pędzi do przodu bardzo szybko i momentami można odnieść wrażenie, że niektóre osoby pojawiają się bardziej jako element większej układanki niż pełnoprawni bohaterowie.
Niektóre decyzje fabularne również mogą wydać się zbyt gwałtowne. Autor wprowadza wiele nowych informacji i pomysłów, przez co część wątków nie otrzymuje tyle miejsca, ile mogłaby potrzebować. Szczególnie przy tak rozbudowanej intrydze chciałoby się czasem zatrzymać na dłużej przy konkretnych bohaterach i lepiej zrozumieć ich motywacje.
Momentami problemem jest także podobieństwo do klasycznych dzieł science fiction. Inspiracje są bardzo widoczne, szczególnie w sposobie budowania świata, przedstawianiu eksperymentów oraz motywie młodej osoby posiadającej niezwykłą moc, która staje się obiektem zainteresowania potężnych organizacji.
Rysunki
Warstwa wizualna pozostaje jednym z największych atutów całej serii. Już wcześniejsze tomy pokazały, że autor potrafi stworzyć ciężki, niepokojący klimat, a kolejne części tylko wzmacniają ten efekt.
Kreska doskonale pasuje do historii. Świat Adou nie jest sterylnym miejscem przyszłości pełnym błyszczących technologii. To przestrzeń brudna, pełna zniszczeń, przemocy i ludzi próbujących przetrwać. Każdy kadr ma odpowiedni ciężar.
Szczególnie dobrze wypadają sceny akcji. Walki są dynamiczne, ale jednocześnie czytelne. Autor nie zasypuje czytelnika chaosem przypadkowych efektów. Każdy ruch bohaterów ma swoją wagę, a wykorzystanie mocy zostało pokazane w sposób bardzo fizyczny.
Czy warto przeczytać?
Adou tom 7-9 to bardzo mocny etap serii, który rozwija najważniejsze wątki i znacząco zwiększa skalę konfliktu. Nie jest to manga pozbawiona wad, ale jej klimat, pomysły oraz świetna oprawa wizualna sprawiają, że trudno przejść obok niej obojętnie.
Bardzo mocny klimat science fiction.
Dynamiczne i efektowne sceny walk.
Świetna oprawa graficzna.
Momentami przesadnie szybkie tempo wydarzeń.
Niektóre postacie mogłyby otrzymać więcej miejsca na rozwój.
Widoczne inspiracje klasykami gatunku mogą przeszkadzać części czytelników.
| OCENA: 7/10 |
 |
| Mangę do recenzji dostarczyło wydawnictwo Waneko. Komiks można również znaleźć na Komiksiarnia Katowice i Ceneo. |
Twórca Popkulturowego Kociołka. Z popkulturą i tworzeniem autorskich tekstów związany od 2002 roku. Specjalizuje się w tematyce kultury Japonii oraz rynku komiksowego. Jako publicysta od lat śledzi rozwój mangi i anime, zamieniając wieloletnią pasję w rzetelne recenzje i analizy literatury oraz gier.