Adou tom 6 zaczyna się w momencie, gdy świat przedstawiony przestaje udawać, że jeszcze trzyma się stabilnych ram. Z każdą stroną napięcie rośnie, a bohaterowie coraz wyraźniej tracą grunt pod nogami. To tom, który nie daje prostych odpowiedzi, ale za to mnoży pytania. I robi to w sposób, który trudno zignorować.
Po zniszczeniu wyspy badawczej sytuacja staje się krytyczna, ponieważ potężne siły nie zamierzają pozwolić na wyciek jakichkolwiek kompromitujących danych. Dyrektor Kariya przejmuje inicjatywę, wysyłając oddziały uzbrojonych najemników do podwodnego ośrodka, by ostatecznie „posprzątać” i wyeliminować wszystkich niewygodnych świadków. W międzyczasie Riko znajduje się w trudnym położeniu, towarzysząc chłopakowi o niezwykłych zdolnościach leczenia, który staje się narzędziem w rękach cynicznej organizacji przestępczej udającej grupę religijną.
Amano Jaku stworzył dzieło, które od pierwszych stron budziło skojarzenia z absolutną klasyką gatunku, co nie oznacza, że tytuł nie ma coś własnego do zaoferowania. To właśnie Adou tom 6 prezentuje serię jako coś więcej niż tylko hołd dla Akiry. Jest to manga, która stawia na niepokój, niedopowiedzenia i konsekwentne budowanie świata, w którym nauka, polityka i eksperymenty biologiczne mieszają się w sposób trudny do ogarnięcia na pierwszy rzut oka. W tym tomie widać bardzo wyraźnie, że autor nie tyle chce opowiedzieć prostą historię o dziecku z mocą, co raczej stworzyć szeroką, wielowarstwową opowieść o kontroli, manipulacji i cenie postępu.
Scenariusz.
W tomie szczególnie mocno odczuwalne jest rozproszenie narracji. Wcześniejsze tomy koncentrowały się bardziej na relacji Riko i Eito, natomiast tutaj ta oś zaczyna się wyraźnie kruszyć. Bohaterowie zostają rozdzieleni, a fabuła kieruje uwagę w stronę nowych postaci i organizacji.
Riko nadal pozostaje jednym z najbardziej „ludzkich” elementów tej opowieści. Jej reakcje są impulsywne, ale jednocześnie bardzo wiarygodne. W Adou tom 6 widać jednak, że zostaje ona wciągnięta w wydarzenia, nad którymi coraz mniej ma kontroli.
Sam Eito wciąż pozostaje postacią owianą tajemnicą. Jego zdolności są jednocześnie błogosławieństwem i przekleństwem, a w mandze coraz mocniej podkreślane jest to, że nie jest on tylko „dzieckiem z mocą”, ale elementem znacznie większego projektu. To właśnie wątki eksperymentów, organizacji badawczych i politycznych decyzji zaczynają przejmować kontrolę nad narracją. Pojawia się też coraz więcej informacji o konsekwencjach badań nad „nasionami”, które wprost sugerują, że mamy do czynienia z systemem o globalnym zasięgu.
Jednym z ciekawszych elementów Adou tom 6 jest sposób, w jaki historia rozrasta się o nowe frakcje i postacie. Z jednej strony buduje to poczucie skali, z drugiej wprowadza ryzyko chaosu narracyjnego. Pojawiają się wątki związane z kultem, organizacjami przestępczymi oraz osobami próbującymi wykorzystać nadnaturalne zdolności do własnych celów. Szczególnie motyw chłopaka z mocą leczenia, który zostaje wciągnięty w niebezpieczną strukturę quasi-religijną, pokazuje jak cienka jest granica między ratunkiem a wyzyskiem.
Nie można odmówić tej mandze konsekwencji w budowaniu świata. Japonia przyszłości przedstawiona jako wielokulturowa, napięta struktura społeczna działa bardzo dobrze jako tło dla wydarzeń. W tomiku coraz wyraźniej widać, że to nie jest tylko historia jednostek, ale większy komentarz o eksperymentowaniu na ludziach i próbach kontroli ewolucji czy biologii człowieka. To nadaje całości cięższy charakter.
Nieco problematyczne może być tempo narracji. Adou tom 6 momentami sprawia wrażenie, jakby chciał zmieścić zbyt wiele wątków naraz. Przez to niektóre sceny tracą na klimacie i intensywności.
Rysunki.
Ogromnym atutem pozostaje warstwa wizualna. Rysunki są dynamiczne, pełne detali i bardzo świadomie operują perspektywą. Sceny akcji potrafią być chaotyczne, ale jednocześnie czytelne, co jest trudnym połączeniem. Szczególnie dobrze wypadają momenty napięcia i eksperymentów, gdzie kadrowanie podkreśla skalę zagrożenia. Styl momentami przywodzi na myśl klasyczne cyberpunkowe inspiracje, gdzie brud, technologia i ciało przenikają się bez wyraźnych granic.
Podsumowanie.
Ostatecznie Adou tom 6 to tom przejściowy, ale w bardzo rozbudowanej formie. Nie daje satysfakcji prostych rozwiązań, ale zamiast tego dokłada kolejne warstwy do już skomplikowanej historii.
| PLUSY: | MINUSY: |
|
|
| OCENA: 7/10 |
 Adou tom 6 to etap, w którym seria wyraźnie wychodzi poza prostą historię o chłopcu z mocą. Narracja staje się bardziej wielowątkowa, a świat zaczyna dominować nad pojedynczymi bohaterami. Widać tu ambicję stworzenia szerokiej, polityczno naukowej intrygi o globalnym zasięgu. Jednocześnie nie wszystko działa idealnie, bo rozbudowa fabuły powoduje pewne rozproszenie emocjonalnego rdzenia historii. Mimo tego klimat i wizualna strona nadal trzymają wysoki poziom. To tom, który bardziej przygotowuje grunt pod kolejne wydarzenia niż domyka cokolwiek istotnego. Dla kogo? Ta seria jest dla czytelników lubiących mroczne science fiction z dużą ilością tajemnic i rozbudowanym światem. |
| Mangę do recenzji dostarczyło wydawnictwo Waneko. Komiks można również znaleźć na Komiksiarnia Katowice i Ceneo. |
