W Wyroki Marii tom 4-5 twórcy ponownie zabierają czytelników do świata pełnego przemocy, tajemnic i moralnych dylematów. Maria coraz bardziej przypomina osobę gotową przekroczyć każdą granicę, ale jednocześnie stara się ona zachować resztki człowieczeństwa. Tomy te ponadto udowadniają, że największym zagrożeniem może nie być sam wróg, lecz konsekwencje własnych wyborów.
Streszczenie fabuły
Po wydarzeniach z poprzednich tomów Maria kontynuuje swoją krwawą misję wymierzenia sprawiedliwości. W czwartym tomie na celowniku bohaterki znajduje się Kinugawa, jeden z dawnych oprawców Kiriego, który próbuje odnaleźć osobę odpowiedzialną za śmierć swoich dawnych kolegów. Maria organizuje dla niego śmiertelną grę, wykorzystując miejsce związane z dawnymi krzywdami Kiriego. Piąty tom przenosi akcję do szkolnej rzeczywistości podczas przygotowań do festiwalu. Maria musi zmierzyć się z kolejną próbą zastawioną przez Okayę, który wykorzystuje manipulację i strach jako swoją broń.
TOM 4 – Mroczne oblicze matczynej zemsty
Czwarty tom Wyroków Marii jest przede wszystkim rozdziałem poświęconym konfrontacji z Kinugawą. To postać, która od początku budziła ogromną niechęć, ponieważ należała do grupy osób odpowiedzialnych za cierpienie Kiriego. Twórcy nie próbują go wybielać ani szukać dla niego usprawiedliwienia. Dostajemy człowieka pełnego przemocy, dumy i przekonania, że zawsze będzie tym, który kontroluje sytuację.
Największą siłą tego fragmentu historii jest sposób, w jaki zmienia się układ sił. Początkowo można odnieść wrażenie, że Kinugawa, dzięki swojej brutalności, będzie jeszcze w stanie zagrozić głównej bohaterce. Jego zachowanie sugeruje, że jest gotowy na wszystko. To właśnie tutaj manga dobrze wykorzystuje jeden z najważniejszych elementów swojej historii. Osoby, które wcześniej bez najmniejszego problemu niszczyły innych ludzi, nagle same muszą poczuć strach.
Maria organizuje dla Kinugawy makabryczną wersję polowania. Bohaterka wykorzystuje miejsce związane z dawnymi krzywdami Kiriego i zmusza przeciwnika do zmierzenia się z konsekwencjami własnych czynów. Szczególnie mocno działa tutaj kontrast pomiędzy spokojem Marii a desperacją Kinugawy. Ona zachowuje zimną kontrolę, podczas gdy on stopniowo traci pewność siebie.
Jednocześnie czwarty tom nie próbuje udawać, że działania Marii są moralnie czyste. Czytelnik może rozumieć jej ból, może nawet kibicować jej zemście, ale trudno całkowicie zaakceptować sposób, w jaki ją realizuje. Maria sama zdaje sobie sprawę z tego ciężaru. Nie przedstawia siebie jako bohaterki, która przynosi sprawiedliwość światu. Wie, że przekracza kolejne granice i że każda kolejna kara odbiera jej kawałek dawnego życia.
Ten konflikt wewnętrzny sprawia, że nie jest ona jedynie kolejną postacią z historii o krwawej zemście. Gdyby manga skupiała się wyłącznie na kolejnych brutalnych egzekucjach, szybko mogłaby stać się monotonna. Na szczęście twórcy próbują pokazać również emocjonalne konsekwencje jej działań.
Dużo ciekawych rzeczy dzieje się również poza główną konfrontacją. Na pierwszy plan coraz mocniej wychodzi Okaya, który okazuje się znacznie większym zagrożeniem, niż początkowo można było przypuszczać. To właśnie on zaczyna rozumieć, że za zniknięciami kolejnych członków grupy stoi ktoś konkretny. Zamiast działać impulsywnie, zaczyna zbierać informacje i wykorzystywać ludzi wokół siebie. Dzięki temu napięcie rośnie, ponieważ czytelnik ma świadomość, że Maria w końcu trafi na przeciwnika, którego nie będzie mogła po prostu pokonać siłą.
Interesująco wypada również wątek Yudy. Początkowo można było traktować go jako przeszkodę albo dodatkowy problem dla głównej bohaterki, ale czwarty tom pokazuje, że jego obecność ma większe znaczenie. Maria próbuje nauczyć go odpowiedzialności i powstrzymać przed kolejnymi pochopnymi decyzjami.
To relacja pełna sprzeczności. Z jednej strony Maria wykorzystuje go do własnych celów, z drugiej naprawdę próbuje go ochronić. Widać w tym pewne resztki człowieczeństwa, których sama bohaterka chyba nie chce już w sobie zauważać.
Od strony wizualnej tom czwarty nadal stoi na wysokim poziomie. Rysunki dobrze oddają ciężki klimat historii. Szczególnie mocno wypadają sceny związane z napięciem i strachem. Twórcy potrafią budować atmosferę ciszą, spojrzeniem bohaterów czy odpowiednim kadrowaniem, a nie tylko samą brutalnością.
Pewnym problemem tomu czwartego jest momentami przesada. Niektóre rozwiązania fabularne wydają się zbyt wygodne dla scenariusza, a poziom przygotowania Marii bywa wręcz niewiarygodny. Oczywiście można to zaakceptować jako element konwencji, ale czasami odbiera to trochę napięcia, ponieważ trudno uwierzyć, że bohaterka zawsze przewiduje każdy możliwy ruch.
TOM 5 – początek największej rozgrywki
Piąty tom pokazuje, że historia przestaje być wyłącznie opowieścią o zemście jednej matki przeciwko grupie oprawców. Po wydarzeniach z poprzednich części układ sił zaczyna się mocno komplikować. Maria nadal realizuje swój plan, ale przeciwnicy, którzy pozostali przy życiu, nie są już bezmyślnymi prześladowcami z przeszłości.
Największą zmianą względem wcześniejszych tomów jest fakt, że historia coraz mocniej odchodzi od prostego schematu „kara za karę”. Początkowo siłą serii była bardzo osobista historia Marii, która po stracie syna postanawia wymierzyć sprawiedliwość ludziom odpowiedzialnym za jego śmierć. Każdy kolejny przeciwnik był symbolem konkretnej krzywdy. Każda konfrontacja miała emocjonalny ciężar. W piątym tomie sytuacja wygląda już inaczej. Zemsta nadal pozostaje najważniejszym elementem fabuły, ale wokół niej zaczyna tworzyć się znacznie większa intryga. Maria nie walczy już tylko z konkretnymi osobami. Walczy z systemem, układami i ludźmi, którzy potrafią działać zza kulis.
Najwięcej miejsca poświęcono tu Okayi, który wyrasta na głównego przeciwnika całej historii. To postać bardzo interesująca, ponieważ nie jest kolejnym agresywnym nastolatkiem, który reaguje wyłącznie przemocą. Jego największą bronią jest inteligencja i umiejętność kontrolowania innych.
Okaya jest znacznie bardziej niepokojący niż wcześniejsi przeciwnicy Marii. Oni byli brutalni, ponieważ sprawiała im przyjemność przemoc wobec słabszych. On natomiast traktuje ludzi jak narzędzia. Nie liczy się dla niego cierpienie innych, liczy się wyłącznie osiągnięcie celu.
Bardzo dobrze wypada również konfrontacja psychologiczna pomiędzy nim a Marią. Ich starcie nie opiera się wyłącznie na sile czy fizycznej przewadze. To pojedynek dwóch osób, które potrafią przewidywać ruchy przeciwnika. Maria doskonale rozumie ludzkie emocje, natomiast Okaya potrafi wykorzystać ludzkie słabości.
Dla Okayi ludzie wokół niego są elementami gry. Jeżeli ktoś ucierpi, jest to jedynie koszt realizacji planu. Maria natomiast, mimo wszystkich popełnionych czynów, nadal posiada granicę, której nie chce przekroczyć. Nie zamierza pozwolić, aby niewinni uczniowie zapłacili za jej prywatną wojnę. To jeden z momentów, który przypomina, że główna bohaterka nie została całkowicie pochłonięta przez zemstę. Owszem, jest gotowa zrobić rzeczy straszne. Jest gotowa odebrać życie ludziom, których uważa za winnych. Jednak wciąż istnieje w niej część dawnej Marii, która troszczy się o innych.
Ciekawym rozwinięciem jest także powrót jej byłego męża, Taichiro. Jego obecność dodaje historii bardziej emocjonalnego wymiaru. To postać, która przypomina Marii o życiu sprzed tragedii i o tym, kim była zanim ból całkowicie zmienił jej świat. Relacja pomiędzy nimi jest jednym z najciekawszych spokojniejszych elementów piątego tomu. Nie mamy tutaj prostego pojednania czy nagłego rozwiązania dawnych problemów. Jest za to dużo niedopowiedzeń, ostrożności i emocji, których bohaterowie nie potrafią wypowiedzieć.
Najbardziej interesującym pytaniem pozostaje to, czy Taichiro zna prawdę o Marii. Manga bardzo umiejętnie gra tym tematem. Czy rzeczywiście nie wie, kim jest kobieta stojąca za kolejnymi wyrokami? Czy może doskonale zdaje sobie z tego sprawę, ale z jakiegoś powodu milczy?
Piąty tom przynosi również duże zaskoczenie związane z Arichim. Postać, która wcześniej wydawała się raczej dodatkiem do grupy Okayi, nagle otrzymuje zupełnie nowy wymiar. Okazuje się, że za jego pozornie spokojną powierzchownością kryje się zupełnie inna historia. Z jednej strony jest to bardzo ciekawy kierunek, ponieważ świat przedstawiony robi się większy. Z drugiej można odczuć pewne zmęczenie, ponieważ seria zaczyna oddalać się od najbardziej osobistego charakteru pierwszych tomów.
Rozbudowanie świata i dodanie kolejnych sił zwiększa skalę historii, ale jednocześnie trochę odbiera jej pierwotną siłę emocjonalną. Najbardziej zapadające w pamięć były momenty, kiedy Maria konfrontowała się bezpośrednio z osobami odpowiedzialnymi za cierpienie Kiriego. Teraz fabuła coraz bardziej skupia się na intrygach, wpływach i wzajemnym wykorzystywaniu się bohaterów. Dla części czytelników będzie to naturalny rozwój serii, ale inni mogą zatęsknić za bardziej kameralnym klimatem pierwszych części.
Pod względem graficznym piąty tom nadal prezentuje bardzo wysoki poziom. Rysunki świetnie oddają emocje postaci, szczególnie podczas scen napięcia i konfrontacji. Twórcy dobrze wykorzystują mimikę bohaterów, pokazując nie tylko strach czy gniew, ale również manipulację i ukryte intencje.
Jeśli chodzi o wady, to piąty tom nie daje takiej satysfakcji z zamykania kolejnych etapów zemsty jak wcześniejsze części, ale w zamian otwiera serię na nowe możliwości. To bardziej tom przejściowy, przygotowujący grunt pod większe wydarzenia. Ponadto nie wszystkie decyzje fabularne będą trafione dla każdego czytelnika, jednak trudno odmówić mandze tego, że nadal potrafi utrzymać zainteresowanie.
Czy warto przeczytać?
Wyroki Marii tom 4-5 to zdecydowanie warte uwagi odsłony serii, szczególnie dla osób, które lubią mroczne thrillery zemsty z mocnym naciskiem na psychologię postaci. Mimo kilku fabularnych uproszczeń manga nadal potrafi trzymać w napięciu i skutecznie zachęca do poznania dalszych losów Marii.
Sprawnie budowane napięcie.
Brutalne sceny zemsty mają odpowiedni ciężar i pokazują konsekwencje wcześniejszych wydarzeń.
Pasująca do fabuły oprawa graficzna.
Niektóre rozwiązania fabularne bywają zbyt wygodne dla scenariusza.
Część nowych wątków może sprawiać wrażenie próby sztucznego przedłużenia głównej historii.
Rozbudowanie konfliktu o kolejne grupy i postacie momentami odbiera historii pierwotną, bardziej osobistą siłę.
| OCENA: 8/10 |
 |
| Mangę do recenzji dostarczyło wydawnictwo Waneko. Komiks można również znaleźć na Komiksiarnia Katowice i Ceneo. |
Twórca Popkulturowego Kociołka. Z popkulturą i tworzeniem autorskich tekstów związany od 2002 roku. Specjalizuje się w tematyce kultury Japonii oraz rynku komiksowego. Jako publicysta od lat śledzi rozwój mangi i anime, zamieniając wieloletnią pasję w rzetelne recenzje i analizy literatury oraz gier.