Sól morska, złoto, nieufność i obietnica wyprawy, z której nie każdy wróci taki sam. Long John Silver (wydanie zbiorcze) łączy klasyczną przygodę piracką z mroczniejszym spojrzeniem na ludzkie ambicje. W centrum tej opowieści znajduje się postać, której reputacja jest równie ważna jak tajemnica skrywana przez cel wyprawy.
Są komiksy przygodowe, w których niebezpieczeństwo zaczyna się na długo przed pierwszym starciem. W Long John Silver ważną rolę odgrywają tajemnica, niepewność i poczucie, że za obietnicą wielkiego skarbu kryje się coś więcej niż zwykła wyprawa. Taki punkt wyjścia daje twórcom pole do budowania opowieści, która chce być jednocześnie widowiskowa i mroczna.
Wielka przygoda z ambicjami, zdradą i tajemnicą w tle
Scenariusz pirackiej opowieści wyszedł spod pióra twórcy, który doskonale wie, jak budować napięcie bez uciekania się do tanich chwytów. Xavier Dorison wykorzystuje dobrze znany motyw wyprawy po bogactwo, ale buduje wokół niego sieć interesów, ambicji i wzajemnych zależności. Lady Vivian Hastings chce zmienić swoją sytuację, a Long John Silver wnosi do ekspedycji własną reputację i niepokojącą nieprzewidywalność. Każdy z uczestników ma powód, by znaleźć się na pokładzie, lecz wspólny kierunek nie oznacza przecież wspólnoty celów. To właśnie rozdźwięk między pozorną współpracą a indywidualnymi pragnieniami stanowi jeden z najmocniejszych fundamentów scenariusza.
Historia rozwija się tu powoli, dając czytelnikowi czas na wniknięcie w motywacje postaci, co w nowoczesnej popkulturze zdarza się coraz rzadziej. Fabuła została podzielona na cztery wyraźne części, a każda z nich zmienia nie tylko otoczenie bohaterów, ale również dominujący klimat. Taki zabieg sprawia, że tempo opowieści ewoluuje w sposób naturalny, zyskując na gęstości z każdą przewróconą stroną.
Podoba mi się również, że fabuła nie ogranicza się do prostego schematu: bohaterowie ruszają po skarb, napotykają przeszkody i próbują dotrzeć do celu. W tej historii ważne są również napięcia między ludźmi, niepewność dotycząca ich zamiarów oraz tajemnica związana z samą wyprawą. Dorison korzysta z klasycznych składników opowieści pirackiej, ale nie traktuje ich jak zestawu obowiązkowych atrakcji do odhaczenia. Przygoda ma swoją stawkę, a kolejne komplikacje wpływają na sposób, w jaki patrzymy na uczestników ekspedycji.
Nie oznacza to, że każda część opowieści jest idealna. Przy tak rozbudowanej przygodzie łatwo odczuć, że niektóre fragmenty służą przede wszystkim przygotowaniu gruntu pod następne wydarzenia. Nie każdy wątek może też otrzymać tyle samo miejsca. Mimo tego konstrukcja scenariusza jak i sama opowieść naprawdę potrafią przykuć uwagę.
Piracka legenda i kobieta walcząca o własną przyszłość
Do dużych zalet tego komiksu z pewnością trzeba zaliczyć bohaterów, którzy dalecy są od jednowymiarowych, papierowych archetypów.
Long John Silver jest postacią, która już samą reputacją potrafi nadać historii odpowiedni ciężar. Nie trzeba robić z niego nieskazitelnego bohatera, żeby budził zainteresowanie. Wręcz przeciwnie: jego niejednoznaczność stanowi jedną z największych zalet. To człowiek, którego trudno sprowadzić do roli zwykłego przewodnika po świecie pirackiej przygody. W jego obecności stale pozostaje miejsce na nieufność, a czytelnik nie może po prostu założyć, że wszystkie deklaracje należy traktować dosłownie. Silver przyciąga uwagę właśnie dlatego, że jego doświadczenie i legenda nie czynią go postacią całkowicie przejrzystą. Taka konstrukcja dobrze współgra z historią opartą na ryzykownym sojuszu i wspólnym dążeniu do celu.
Jego partnerka, Lady Vivian Hastings, to z kolei naprawdę wyśmienicie napisana postać kobieca (zwłaszcza jak weźmiemy pod uwagę piracką historię, w których kobiety nie zawsze pełnią istotną rolę). Zdeterminowana, walcząca o własną wolność w dusznych realiach ówczesnego społeczeństwa, a jednocześnie przerażająco zimna w dążeniu do celu. Nie jest to postać pozbawiona wad ani ktoś, kogo działania można bezrefleksyjnie uznać za słuszne. Właśnie dlatego jej obecność tak dobrze uzupełnia historię Silvera. Oboje mają własne interesy, potrafią być bezwzględni i nie zamierzają rezygnować ze swoich planów tylko dlatego, że sytuacja staje się trudna.
Towarzyszący im doktor Livesey wnosi do opowieści element ludzkiego zagubienia; to obserwator, który waha się przed każdym krokiem, stając się naszym naturalnym głosem w przedstawionym świecie.
Od portowych realiów po tajemniczą krainę skarbów
W pirackich opowieściach bardzo łatwo popaść w schemat, w którym cały świat istnieje wyłącznie po to, by dostarczać kolejnych przygód. Long John Silver ma ciekawszy punkt wyjścia, ponieważ otoczenie współtworzy atmosferę niepewności. Wyprawa prowadzi przez różne przestrzenie, a zmieniające się scenerie wpływają na odbiór kolejnych etapów historii. Inaczej działa opowieść osadzona w porcie, inaczej podróż morska, a jeszcze inaczej konfrontacja z tajemniczą, odległą krainą. Ta zmienność otoczenia pozwala uniknąć wrażenia, że bohaterowie przez całą serię przemieszczają się po jednym, monotonnym tle. Świat ma własny rytm, a kolejne miejsca budują odrębne oczekiwania.
Doceniam też, że historia nie próbuje zamknąć się w jednym tonie. Jest w niej miejsce na wielką przygodę, napięcie, niebezpieczeństwo i tajemnicę, ale również na bardziej widowiskowe oblicze podróży. Dzięki temu klimat nie sprowadza się do nieustannej ponurości. Mroczniejsze elementy nadają opowieści ciężar, natomiast rozmach wyprawy przypomina, dlaczego historie o piratach od pokoleń tak mocno działają na wyobraźnię.
Warstwa graficzna Long John Silver
Rysunki Mathieu Lauffraya mają mocny, charakterystyczny styl, który nie próbuje za wszelką cenę wygładzać opowieści. To zaleta, ponieważ przy takiej historii zbyt sterylna ilustracja mogłaby osłabić wrażenie niebezpieczeństwa i surowości świata.
Kreska dobrze współgra z mroczniejszą stroną pirackiej przygody, a rozbudowane pejzaże pozwalają odczuć skalę miejsc, przez które prowadzi wyprawa. Szczególnie dobrze wypadają scenerie, w których otoczenie ma znaczenie dla atmosfery, a nie służy wyłącznie za tło dla dialogów.
Lauffray potrafi budować różne nastroje za pomocą kompozycji i kolorystyki. Z jednej strony otrzymujemy obrazy podkreślające niepokój, z drugiej bardziej rozległe i efektowne widoki. Dzięki temu wizualna strona komiksu nie jest jednostajna. Ważna okazuje się również czytelność scen, ponieważ w opowieści przygodowej ilustracja musi pomagać śledzić wydarzenia, a nie tylko przyciągać wzrok. Nie zawsze jest to równie mocna strona rysunków, ale charakterystyczna ekspresja artysty pozostaje jednym z elementów wyróżniających serię.
Wady i niedociągnięcia
Największe zastrzeżenia mam do proporcji między głównymi postaciami, a resztą uczestników wyprawy. Long John Silver i Vivian Hastings są na tyle wyraziści, że łatwo przyciągają uwagę kosztem bohaterów drugoplanowych. W przypadku historii o rozbudowanej ekspedycji chciałoby się czasem otrzymać więcej przestrzeni na poznanie pozostałych osób, ich motywacji i indywidualnych reakcji.
Drugim elementem, do którego można się przyczepić, jest sposób prowadzenia początku historii. Scenariusz potrzebuje czasu na wprowadzenie uczestników ekspedycji. Dla czytelników oczekujących natychmiastowej akcji może to być odczuwalne spowolnienie. Nie uważam jednak, że wolniejszy start przekreśla konstrukcję opowieści, bo przygotowuje podstawy pod późniejsze konflikty. Problem pojawia się raczej wtedy, gdy ktoś oczekuje nieprzerwanego ciągu widowiskowych zdarzeń.
Long John Silver – czy wydanie zbiorcze zasługuje na miejsce na półce?
Long John Silver to komiks dla osób, które od pirackiej przygody oczekują czegoś więcej niż tylko widowiskowości. Najmocniej odznaczają się tu niejednoznaczni bohaterowie, napięcia między nimi oraz umiejętne wykorzystanie klasycznej konwencji do opowiedzenia historii o ambicji i ryzyku. Nie wszystko jest tu jednak równie dopracowane. Mimo tych zastrzeżeń całość ma wyraźny charakter i potrafi wciągnąć w losy ekspedycji.
Zmienny klimat i rozbudowane scenerie.
Charakterystyczne ilustracje Mathieu Lauffraya.
Rewelacyjnie budowane napięte relacje między bohaterami.
Niektóre postacie drugoplanowe pozostawiają niedosyt.
Początek potrzebuje czasu, by nabrać tempa.
| OCENA: 8/10 |
 Ta historia pokazuje, że klasyczna konwencja piracka nadal ma sporo do zaoferowania, jeśli za przygodą stoją wyraziste charaktery i sprzeczne interesy. Największą wartością komiksu jest połączenie charyzmatycznych postaci z atmosferą wyprawy, w której obietnica bogactwa nie oznacza bezpieczeństwa. Scenariusz Xaviera Dorisona potrafi budować napięcie, choć nie wszystkie fragmenty mają równie mocny rytm. Rysunki Mathieu Lauffraya nadają całości rozpoznawalny wygląd, a ich surowość dobrze współgra z mroczniejszym tonem opowieści. Nieco większa przestrzeń dla bohaterów drugoplanowych mogłaby jeszcze wzbogacić tę historię, która i tak jest wciągająca. Dla kogo? Dla miłośników komiksów przygodowych, pirackich ekspedycji, poszukiwania skarbów i bohaterów, którym trudno bezwarunkowo zaufać. |
| Album do recenzji dostarczyło wydawnictwo Lost in Time. Komiks można również znaleźć na Komiksiarnia Katowice i Ceneo. |
Twórca Popkulturowego Kociołka. Z popkulturą i tworzeniem autorskich tekstów związany od 2002 roku. Specjalizuje się w tematyce kultury Japonii oraz rynku komiksowego. Jako publicysta od lat śledzi rozwój mangi i anime, zamieniając wieloletnią pasję w rzetelne recenzje i analizy literatury oraz gier.