Kroniki Wielkiej Puszczy tom 1 – recenzja komiksu.

Wydawnictwo Kultura Gniewu w swoim imprincie „Krótkie Gatki” serwuje nam kolejną historię dla najmłodszych czytelników. Album Kroniki Wielkiej Puszczy tom 1: Tajemnica starszej pani to pełna przygód i magii opowieść, w której tajemnice gonią kolejne tajemnice. Bohaterowie stają zaś przed wieloma wyzwaniami, które potrafią zaangażować odbiorcę.

Album skupia się na postaci Rózi, która  wraz z rodzicami przeprowadza się z dużego miasta do małego miasteczka, położonego na skraju tajemniczej Wielkiej Puszczy. Już pierwszego dnia dziewczynka poznaje kota Mańka oraz dziwaczną kozę Pyrosławę. Dziewczynka szybko odkrywa również, że nowa okolica tętni magią i wieloma sekretami. Główną osią fabuły staje się jednak prywatne śledztwo Rózi dotyczące jej sąsiadki, ekscentrycznej starszej pani, która nocami wymyka się do lasu w towarzystwie dziwnej kozy.

Komiks Kroniki Wielkiej Puszczy tom 1 z pewnością powinien mocno przypaść do gustu młodym miłośnikom lekkiej, przygodowej fantastyki. Scenariusz Wiolety Detynieckiej zręcznie łączy bowiem od samego początku elementy przygodowe akcji, przemyślane sekrety i solidną szczyptę angażującej magicznej otoczki.

To, co na pewno wyróżnia album z grona konkurencji to postać głównej bohaterki. Rózia nie traktuje przeprowadzki na prowincję jako końca świata, nie prezentuje ona więc postawy zbuntowanej nastolatki. Wręcz przeciwnie jest ona pełna entuzjazmu, ciekawości i gotowości na przygodę. Dzięki temu nie tylko z przyjemnością śledzi się jej losy, ale może ona być również dobrym wzorem do naśladowania przez młodego czytelnika.

Kolejny plus albumu to świat przedstawiony. Mamy tu do czynienia z klasycznym realizmem magicznym. Elementy nadprzyrodzone są traktowane przez bohaterów jako coś niemal naturalnego. Ta aura niesamowitości buduje gęsty klimat, który intryguje zarówno młodszych, jak i starszych czytelników.

Jeśli chodzi o akcję/przygodę są one dobrze ukazane, ale nie można od nich wymagać niczego nadzwyczajnego. Autorka sięga tu raczej po sprawdzone schematy, które jednak potrafią utrzymać czytelnika w napięciu i zapewnić mu solidną dawkę rozrywki.

Album nie jest pozbawiony również kilku zauważalnych wad. Na pewno niektóre wątki są tu jedynie zasygnalizowane, pozostawiając czytelnika z wieloma otwartymi pytaniami, wynika to głównie z ograniczonej liczby stron. Dla trochę starszego nastolatka, zaserwowana tu intryga nie koniecznie będzie musieć być również bardzo tajemnicza.

W przypadku warstwy wizualnej możemy zaś pisać o jej pozytywach i pewnych niedoskonałościach. Styl Anety Szczypczyk jest mocno cartoonowy,  z karykaturalnymi elementami postaci, nadając im tym samym charakterystyczny wyraz. Rysowniczka świetnie operuje kolorem oraz dba o szczegółowość teł, dzięki czemu kolejne sceny potrafią mieć odpowiednią głębię wizualną. Niektórym może tu jednak przeszkadzać sposób rysowania oczu. Są one ukazane albo z bardzo wyraźnymi konturami, przez co postacie wyglądają na wiecznie zmęczone, albo też mocno uwypuklone (jakby postacie cierpiały na wytrzeszcz). Można się jednak do tego przyzwyczaić i po kilkunastu stronach nie zwraca się na to większej uwagi.

Kroniki Wielkiej Puszczy tom 1 to więc całkiem przyjemna propozycja na wspólne, rodzinne czytanie. Dorośli docenią smaczki historii, a dzieci (ew. młodsza młodzież) wciągną się w wir przygód Rózi i jej zwierzęcych towarzyszy. Pierwszy album jest na tyle angażujący, że z wielką chęcią będzie się chciało sięgnąć po kontynuację.