Resurrection Man. Kwantowa karma – recenzja komiksu: ambitny powrót zapomnianego bohatera DC Comics

Tysiące żyć, niezliczone śmierci i moc, która pozwala ingerować w samą strukturę czasu. Trudno odmówić takiemu bohaterowi potencjału na wyjątkową opowieść. Ram V wykorzystuje go do stworzenia historii wykraczającej poza standardowe superbohaterskie schematy. Resurrection Man. Kwantowa karma to album, który stawia przed odbiorcą niemałe wymagania. W tej recenzja komiksu sprawdzam, czy ambicje scenarzysty idą w parze z jakością wykonania.

Mitch Shelley należy do grona tych bohaterów DC, którzy nigdy nie doczekali się takiej popularności jak Batman, Superman czy Flash. Wielka szkoda, ponieważ jego zdolność daje scenarzystom naprawdę szerokie możliwości. Shelley po każdej śmierci powraca do życia z nową mocą, co sprawia, że jego kolejne przygody mogą przybierać bardzo różne formy. 

Za najnowszą interpretację tej postaci odpowiada Ram V, który postanowił wykorzystać jej niezwykłą historię do opowiedzenia znacznie większej opowieści. W Resurrection Man. Kwantowa karma bohater staje przed konsekwencjami wydarzeń obejmujących wiele jego wcześniejszych żyć. Tym razem jednak stawka jest zdecydowanie większa niż przetrwanie kolejnej śmierci.

Tysiące żyć, jedna misja i fabuła, która nie ułatwia czytelnikowi zadania

Punkt wyjścia albumu mocno intryguje, bowiem Ram V postanowił pójść o krok dalej niż standardowa opowieść o śmierci i odrodzeniu głównego bohatera. Zamiast kolejnej serii przygód z nowymi mocami, otrzymujemy historię rozpoczynającą się od dość nietypowego momentu: Mitch po raz pierwszy kończy życie w sposób naturalny, dożywając starości. Jego kolejne odrodzenie przynosi zdolność kontrolowania czasu, a wraz z nią odpowiedzialność za losy całego wszechświata.

Pomysł ten jest naprawdę znakomity, gdyż pozwala spojrzeć na dotychczasową historię bohatera z zupełnie innej perspektywy. Ram V nie traktuje wcześniejszych przygód Shelleya jak balastu, który trzeba usunąć, żeby stworzyć własną wersję postaci. Przeciwnie, próbuje połączyć wcześniejsze elementy jej historii i nadać im dodatkowe znaczenie. To podejście zasługuje na uznanie, ponieważ pozwala rozbudować mitologię bohatera bez konieczności przekreślania dorobku poprzedników.

Scenarzysta potrafi budować intrygujące powiązania i umiejętnie wykorzystuje niezwykłe możliwości głównego bohatera. Szczególnie interesująco wypada zestawienie jego historii z postacią Soheiego Kagawy, przeciwnika stanowiącego wypaczone odbicie mocy Resurrection Mana. Szkoda tylko, że sześć zeszytów to stosunkowo niewiele miejsca na tak rozległą koncepcję. Przez to niektóre pomysły sprawiają wrażenie, jakby potrzebowały dodatkowej przestrzeni, żeby wybrzmieć z pełną siłą.

Mitch Shelley pozostaje człowiekiem mimo tysięcy śmierci

Największą siłą Mitcha Shelleya jest to, że mimo niezwykłych zdolności nie został sprowadzony do roli kolejnego wszechpotężnego herosa. Tysiące przeżytych żyć mogłyby uczynić z niego postać chłodną, zdystansowaną i niemal całkowicie oderwaną od zwyczajnych ludzkich emocji. Ram V idzie jednak w innym kierunku. Shelley zachowuje ciepło, wrażliwość i przywiązanie do tego, co zwyczajne. Istotne i ciekawe jest zestawienie jego niezwykłej historii z doświadczeniem rodzinnego życia.

Ciekawie wypada również Sohei Kagawa. To przeciwnik, którego historia i wypaczona natura nadają konfliktowi znacznie bardziej osobisty wymiar. Nie jest jedynie kolejnym zagrożeniem wymagającym pokonania, ale postacią pozwalającą skonfrontować Shelleya z konsekwencjami wcześniejszych wydarzeń. Jego obecność wzmacnia mroczniejszą stronę komiksu i stanowi jeden z bardziej wyrazistych elementów całej opowieści.

Nie wszystkie postacie otrzymują jednak równie dużo przestrzeni. Przy tak rozbudowanej konstrukcji fabularnej część bohaterów pełni przede wszystkim funkcję pomocniczą. Pojawienie się takich postaci jak Human Target czy Phantom Stranger wzbogaca opowieść i osadza ją mocniej w uniwersum DC, ale nie zmienia faktu, że emocjonalny ciężar historii spoczywa przede wszystkim na Mitchu.

Między ziemską tragedią a kosmicznym chaosem

Ram V sprawnie łączy tutaj elementy superbohaterskiego uniwersum z atmosferą charakterystyczną dla bardziej eksperymentalnych komiksów. Historia obejmuje zarówno bardzo osobiste doświadczenia Mitcha, jak i wydarzenia rozgrywające się w znacznie większej skali. Świetnie prezentuje się zwłaszcza przestrzeń związana z metafizycznym wymiarem opowieści. Nie jest to jednak świat, którego zasady można łatwo uporządkować. Jego niejednoznaczność współgra z tematyką komiksu, choć wymaga od odbiorcy cierpliwości i uwagi.

Na klimat wpływa również obecność Soheiego Kagawy i historyczne tło związane z obozem internowania podczas II wojny światowej. Dzięki temu kosmiczna skala konfliktu nie pozbawia historii mrocznego, ludzkiego wymiaru. To połączenie wypada znacznie ciekawiej niż kolejna opowieść o ratowaniu wszechświata przed anonimowym zagrożeniem.

Graficzna strona Resurrection Man

Strona wizualna autorstwa Ananda RK to bez wątpienia jeden z najsilniejszych, a zarazem najbardziej polaryzujących elementów całego albumu. Artysta serwuje czytelnikom styl organiczny, luźny, miejscami wręcz celowo niedokończony i impresjonistyczny, który idealnie jednak współgra z płynną, niestabilną naturą samej opowieści. Plansze nie służą tu wyłącznie do biernego śledzenia fabuły, one oddziałują na emocje odbiorcy, zamieniając lekturę w psychodeliczne doświadczenie estetyczne.

Ta artystyczna swoboda ma jednak swoją cenę. Choć pojedyncze kadry i rozkładówki zachwycają oryginalnością kompozycji oraz niesamowitą dbałością o detale, to pod kątem narracji sekwencyjnej rysunki tracą na płynności. Miejscami kadry stają się zbyt chaotyczne, a dalekie plany trwale utrudniają szybkie rozeznanie w dynamice scen akcji.

Wady i niedociągnięcia

Największym ograniczeniem albumu jest jego przystępność. Resurrection Man nie należy do najbardziej rozpoznawalnych bohaterów DC, a komiks Ram V nie stanowi szczególnie łatwego punktu wejścia dla osób, które dopiero poznają tę postać. 

Brakuje tu również części absurdalnego, momentami wręcz szalonego charakteru wcześniejszych przygód bohatera. Rozumiem, że scenarzysta obrał inną drogę i chciał stworzyć bardziej dojrzałą, metafizyczną opowieść, ale nie oznacza to, że musiał całkowicie rezygnować z lżejszych akcentów. 

Przydałoby się też nieco więcej miejsca na rozwinięcie niektórych pomysłów. W rezultacie otrzymujemy interesującą historię, która nie zawsze wykorzystuje w pełni własne możliwości.

Czy warto przeczytać Resurrection Man. Kwantowa karma?

Resurrection Man. Kwantowa karma to komiks, który doceniam przede wszystkim za odwagę w podejściu do mniej popularnego bohatera DC. Ram V proponuje historię wyraźnie wykraczającą poza standardową superbohaterską przygodę, a Anand RK zapewnia jej oprawę, która skutecznie podkreśla odmienność całego przedsięwzięcia. Nie wszystko zostało tu dopracowane w równym stopniu, ale zdecydowanie wolę taką próbę poszerzenia granic gatunku niż kolejną bezpieczną opowieść opartą na sprawdzonych schematach.

Resurrection Man. Kwantowa karma to nietypowa propozycja w katalogu DC, która wykorzystuje potencjał bohatera o wyjątkowo interesującej historii. Ram V traktuje Mitcha Shelleya jako punkt wyjścia do opowieści o znacznie większym zasięgu, łączącej superbohaterską mitologię z metafizycznymi rozważaniami. Komiks wyróżnia się odejściem od typowych schematów gatunku i próbą uporządkowania rozbudowanej historii postaci bez wymazywania wcześniejszych wydarzeń. Nie każda decyzja scenariuszowa przynosi równie dobre rezultaty, a narracja potrafi wystawić cierpliwość odbiorcy na próbę. Wizualna strona albumu dodatkowo podkreśla jego eksperymentalny charakter. To interesujący przykład komiksu superbohaterskiego, który nie boi się szukać inspiracji poza własnym gatunkiem. Dla kogo? Dla miłośników ambitnych komiksów DC, twórczości Ram V, metafizycznych opowieści oraz czytelników, którzy nie oczekują od superbohaterów wyłącznie dynamicznej akcji.

Radosław Frosztęga

Twórca Popkulturowego Kociołka. Z popkulturą i tworzeniem autorskich tekstów związany od 2002 roku. Specjalizuje się w tematyce kultury Japonii oraz rynku komiksowego. Jako publicysta od lat śledzi rozwój mangi i anime, zamieniając wieloletnią pasję w rzetelne recenzje i analizy literatury oraz gier.