Rycerz Psi Łeb: Księga 2 – recenzja komiksu.

Czy można pozostać wiernym ideałom w świecie, gdzie zdrada jest walutą równie powszechną co złoto? Rycerz Psi Łeb: Księga 2 to powrót do brutalnego czasu, w którym granica między odwagą a lekkomyślnością bywa bardzo cienka. Czy honor rycerski przetrwa w starciu z bezwzględną chęcią zysku i zemsty?

W Rycerz Psi Łeb: Księga 2 powracamy do świata średniowiecznych turniejów i rycerstwa. Paulin, młody i bystry ekwita, podsłuchuje niepokojącą rozmowę o planie zabójstwa kobiety na placu turniejowym. Ponieważ jedyną kobietą w szrankach jest ukrywająca swoją płeć Jehan, sytuacja staje się dramatyczna. Jakby tego było mało, upokorzony wcześniej Gaucher de Joigny pragnie krwawej zemsty. W świecie pełnym oszustw, długów i brudnych zakładów, nasi protagoniści zmuszeni są szukać pomocy u dawnych rywali, w tym u tajemniczego Czarnego Rycerza oraz bezwzględnego najemnika Oddarda.

Rycerz Psi Łeb: Księga 2 rozwija uniwersum rozpoczęte w pierwszym albumie, pogłębiając zarówno fabułę, jak i psychologię bohaterów. Scenariusz Vincenta Brugeasa znów imponuje starannością i inteligencją. Choć opowieść osadzona jest w fikcyjnym średniowieczu, każdy element fabuły wydaje się przemyślany i spójny. Autor zręcznie łączy klasyczne elementy opowieści rycerskiej z dynamiczniejszą akcją. Przenikanie się przygodowej epiki i dramatyzmu nadaje zaś całości opowieści unikalnego i mocno angażującego charakteru.

Intryga kręci się tutaj wokół podsłuchanej przez Paulina zapowiedzi morderstwa. Autor wykorzystuje klasyczne hitchcockowskie rozwiązanie, które napędza akcję. Obok tego historia skupia się oczywiście na innych intrygach, zdradach i ukrytych motywacjach postaci. Autor zręcznie manipuluje czytelnikiem, prowadząc go fałszywymi tropami, co zwiększa zaangażowanie. Jednocześnie, mimo większej złożoności fabuły niż w tomie pierwszym, historia pozostaje czytelna i spójna. Twórca nie zapomina przy tym o samych bohaterach. Prawdziwe piękno tego tytułu leży bowiem  w relacjach między postaciami.

W tomie drugim obserwujemy znaczącą ewolucję bohaterów. Jehan, wciąż ukrywająca swoją płeć, zaczyna coraz bardziej świadomie korzystać z możliwości, jakie daje jej rola rycerza, marząc, by wreszcie móc być akceptowana za swoją odwagę, a nie płeć. Josselin, reprezentujący tradycyjne wartości rycerskie, mierzy się z rozczarowaniem światem, w którym honor nie zawsze idzie w parze z prawdą. Paulin, zyskuje na znaczeniu, okazując się kluczowym uczestnikiem wydarzeń. Wszyscy bohaterowie są przedstawieni w sposób wielowymiarowy, co sprawia, że czytelnik łatwo się z nimi identyfikuje. Dużą zaletą albumu jest również charakterystyka postaci drugoplanowych, które zyskują na znaczeniu. Oddard staje się postacią, której losy interesują czytelnika. Podobnie Chevalier i Gaucher de Joigny. Ich działania, motywacje i konflikty z głównymi bohaterami dodają narracji dynamiki.

Zalety scenariusza to również przemyślane elementy humorystyczne i dobrze ukazany historyczny kontekst. Sceny z Paulinem przynoszą oddech między dramatycznymi wydarzeniami i wprowadzają humorystyczną lekkość w napiętą fabułę. Scenarzysta dba przy tym o wierne elementy życia rycerskiego i turniejów. Czytelnik poznaje zasady pojedynków, rolę honoru, zagadnienia zakładów i zwyczajów turniejowych, co dodaje opowieści autentyczności.

Nie jest to jednak komiksowy diament bez skazy. Mankamentem na który można tu trochę ponarzekać, są niektóre sceny bitewne, które są czasem zbyt chaotyczne. Nie zawsze da się łatwo rozpoznać, który bohater wykonuje dany ruch, co czasem zaburza płynność czytania. W kilku momentach twórca scenariusza, przesadza również z nadmiarem słowa pisanego i pewne sceny są zbyt przegadane.

Pod kątem oprawy graficznej album prezentuje się za to znakomicie. Ronan Toulhoat ponownie zachwyca detalami i dynamiką. Artysta stosuje dynamiczne kadrowanie, ukierunkowane zbliżenia na broń czy wyraz twarzy bohaterów oraz zróżnicowane perspektywy. Doskonale balansuje też spokój i dramat codziennych scen, dzięki czemu historia nie staje się monotonnie intensywna. Kolory Yoanna Guillo pełnią tu zaś dodatkową rolę narracyjną. Nie tylko wzbogacają estetykę albumu, ale też wzmacniają emocje scen. Od realistycznych zachodów słońca, przez szczegółowe tkaniny bohaterów, po efektowne tła turniejowe.

Rycerz Psi Łeb: Księga 2 to więc  fascynująca, wielowymiarowa kontynuacja, która wznosi serię na jeszcze wyższy poziom. Vincent Brugeas stworzył gęstą sieć intryg, w której honor rycerski zderza się z brutalnym światem średniowiecznego biznesu i hazardu, co tworzy mieszankę, od której trudno jest się oderwać. 

Rycerz Psi Łeb: Księga 2 to komiks, który potrafi wciągnąć w świat rycerskich intryg i turniejowych pojedynków od pierwszej strony. Autor żongluje nastrojami, przechodząc od brutalnych starć na arenie do kameralnych, poruszających dialogów o lojalności i strachu przed odkryciem prawdy. To dzieło, od którego trudno jest się oderwać i które naprawdę satysfakcjonuje, chociaż ma swoje pewne niedoskonałości. Dla kogo? Komiks polecany jest przede wszystkim miłośnikom nowoczesnej przygody historycznej, fanom dynamicznej kreski i wielowątkowych intryg.

Warto przeczytać:

Rycerze, niewiasty, turnieje – recenzja komiksu Rycerz Psi Łeb Księga 1. Król rozpustników: Księga 1 – recenzja komiksu. Dwie maski – recenzja komiksu. Anne Bonny: Wilczyca z Karaibów tom 1 – recenzja komiksu.