W zakątku tego świata – recenzja mangi.

Czy manga o wojnie musi być pełna bitew i politycznych strategii, by wstrząsnąć czytelnikiem do głębi? Manga W zakątku tego świata… udowadnia, że najsilniejsze emocje kryją się w prozie życia: w gotowaniu ryżu, przerabianiu ubrań i budowaniu relacji z obcą rodziną. Śledząc losy Suzu, stajemy się świadkami subtelnej przemiany świata, który powoli, ale nieubłaganie, pogrąża się w mroku konfliktu.

Akcja mangi rozpoczyna się w latach 30. XX wieku w Hiroszimie, gdzie poznajemy małą Suzu Urano. Dziewczynkę o niezwykłej wyobraźni i talencie do rysowania, która często wydaje się nieobecna duchem. Jej spokojne życie kończy się wraz z niespodziewanymi zaręczynami z praktycznie nieznajomym mężczyzną, Shusaku, co zmusza ją do przeprowadzki do miasta portowego Kure. Tam, jako młoda mężatka, Suzu musi odnaleźć się w nowej rodzinie i stawić czoła coraz trudniejszej codzienności dyktowanej przez II wojnę światową. Pomimo dramatycznych wydarzeń Suzu stara się jednak zachować spokój i radość, ucząc się dostrzegać piękno w drobnych chwilach życia. Pojawiają się jednak pewne wydarzenia, które drastycznie odmieniają jej los.

W zakątku tego świata… to manga która w oryginale podzielona jest na dwa tomy. Wydawnictwo Waneko na naszym rynku postanowiło wydać tytuł w wersji zbiorczej w twardej oprawie. Pod nią kryje się treść, która z pozornie prostych, codziennych wydarzeń naprawdę potrafi wydobyć ogromną głębię emocjonalną. Fumiyo Kōno pokazuje tu życie Suzu Urano w sposób niezwykle subtelny. Zamiast skupiać się wyłącznie na wojnie, autorka wnika w detale życia codziennego, relacje rodzinne, przyjaźnie i drobne radości. Widać tu kunszt narracyjny i precyzję historyczną, co pozwala czytelnikowi dokładnie śledzić upływ czasu i powiązać wydarzenia z realnym przebiegiem wojny. Jest to hołd dla „zwyczajnych ludzi”, o których rzadko pisze się w podręcznikach, a którzy stanowili tkankę społeczeństwa próbującego przetrwać w najbardziej nieludzkich czasach.

Sercem tej opowieści jest Suzu. Już od pierwszych stron poznajemy ją jako „marzycielkę”, wiecznie zamyśloną, która potrafi zatrzymać się w połowie drogi, by narysować coś na piasku. Takie podejście do życia pozwoli jej w późniejszym okresie przetrwać narastający mrok postępującej wojny. Kono genialnie konstruuje tę postać. Suzu jest naiwna, czasem irytująco uległa wobec tradycji, ale przy tym niesamowicie ludzka.

Początkowo opowieść może wydawać się jednak nieco chaotyczna. Wiele postaci, drobne anegdoty i fragmenty pamiętnikarskie sprawiają, że trzeba uważnie śledzić fabułę. Jednak to właśnie te szczegóły tworzą autentyczny obraz życia japońskich cywilów w latach 30. i 40. XX wieku. Kolejne rozdziały są tu precyzyjnie datowane. Jest to zabieg kluczowy dla budowania narastającego napięcia. Stopniowe odliczanie do sierpnia 1945,  sprawia, że każda chwila spokoju, każdy uśmiech Suzu czy mały sukces w prowadzeniu gospodarstwa domowego nabiera ogromnej wagi.      

Do zalet mangi na pewno trzeba zaliczyć bardzo realistyczny obraz tamtych czasów. W mandze znajdziemy mnóstwo szczegółów dotyczących życia w tamtym okresie. Dowiadujemy się, jak oszukiwano głód, jak szyto ubrania z resztek materiałów czy jak funkcjonowały sąsiedzkie komitety obrony cywilnej. Te detale, często podane w formie niemal instruktażowych dodatków, sprawiają, że tytuł czyta się jak pamiętnik z epoki.

Autorka udanie i ciekawie ukazuje również wpływ wojny na rodzinę, relacje sąsiedzkie i codzienne obowiązki. Bombardowania, niedobory żywności, wyzwania związane z prowadzeniem domu, to wszystko nie zostaje przerysowane, a opowiedziane z empatią i szacunkiem. Wydarzenia dramatyczne, takie jak zrzucenie bomby atomowej na Hiroszimę, są pokazane zaś z delikatnością, która pozwala czytelnikowi w pełni odczuć tragedię bez nachalnego epatowania dramatem.

Siłą tej mangi są także rysunki. Styl Fumiyo Kono jest specyficzny i może na początku wydać się nieco surowy. Jednak to właśnie w tej prostocie tkwi siła przekazu. Kreska jest miękka, pełna ciepła i nostalgii, co idealnie koresponduje z charakterem Suzu. Autorka bawi się formą, niektóre kadry wyglądają jak szkice wykonane ręką głównej bohaterki, co zaciera granicę między autorem a postacią.

W zakątku tego świata… to więc manga o niezwykłej sile oddziaływania emocjonalnego, pokazująca codzienne życie i dramat wojny z perspektywy zwykłych ludzi. To opowieść o nadziei, przetrwaniu i sile ludzkiego ducha, która pozostaje w pamięci długo po zakończeniu lektury.

Manga, która łączy historyczną autentyczność z niezwykłą wrażliwością narracyjną. Poprzez codzienne życie Suzu Urano poznajemy realia wojny i siłę ludzkiego ducha. To nie tylko historia wojny, ale także piękna kronika zwykłego życia w trudnych czasach. Dla kogo? Manga ta jest idealna dla czytelników szukających dojrzałych opowieści historycznych i psychologicznych, które stawiają na realizm i emocjonalną głębię zamiast akcji.

Warto przeczytać:

Wyraziste emocje – recenzja mangi Miasto wieczornego spokoju, kraj kwitnącej wiśni. Ogień, cień, śmierć i dzieciństwo – recenzja mangi Bosonogi Gen. Hiroszima 1945 tom 1. Powojenne piekło – recenzja mangi Bosonogi Gen. Hiroszima 1945 tom 2. Wojenna trauma – recenzja mangi Hiroszima 1945 tom 3.